Herşey siyaha döndüğünde ben mavi bir düş oluyorum... Konuk oluyorum uykularına, gördüğün her rüyanın içinde istemesen de ben varım... Bir deniz mi görüyorsun, ben o denizin martısıyım... Bir ormanda yürüyorsan, gördüğün en ulu ağaç benim... Sen bir dağın tepesinde görürken kendini, ben doruklarındaki beyazım... Sonsuz hasret ateşiyim ben, geceleri yüreğini yakan... İstesen bile söndüremezsin beni, çünkü hasretim seninleyken bile bitmeyenlerden...

Kolayı da var belki sevmelerin, ben zorunu seçtim... Sana ne kadar uzaksam o kadar yakınsın bana... Uzatsam elimi tutabilirim ama bir o kadar da ulaşılmazsın... Kaçanlardan değilim ben ve hiç de denemedim kaçmayı... Ne zaman vazgeçmeye kalksan, yüreğim o kocaman haliyle dikildi karşına... Bense yüreğimin sesini dinledim, yüreğim de sendin aslında...

Her sözcüğü denedim seni anlatmak için, ve her sözcük de durup düşündüm binlerce kez... Ya onlar anlatamadı seni ya da ben beceremedim onlarla anlatmayı seni... Sözcükler yetmeyince renklere sarıldım bende... Bir tek mavi anlattı seni, maviye ise yakışan yalnızca sen varsın...

Ne kendimi saklıyorum, ne de sözlerimi... Duygularımsa içten... Tutkuyla bağlıyım sana,sevdam ise senin tutsağın ...
Ben özgürlüğüme düşkünüm ve özgürlüğümse sen ve sana olan sevdam... Ben sana büyüttüm içimdeki sevdamı ve sen yanımda olsan da olmasam da yaşayacak sonsuza dek...          karayel